CategorieŽn

Winkelwagen

Snel zoeken

U kunt zoeken op titel, ISBN, naam van de auteur of een combinatie hiervan





Login

Meer over...

De geur van massala

door Caroline Bomers e.a. [Reisverhalen en emigratieadviezen]

Leven in India is voor Caroline Bomers e.a. een totale onderdompeling in een cultuur die hen vermoeit, verbaast, maar vooral buitengewoon boeit. Hun betrokkenheid is niet die van de oppervlakkige reiziger, die in een paar weken het land doorkruist en nog jaren met de dia's geurt.

Zij huurt een kamer bij een familie in Delhi en maakt zo van dichtbij het dagelijkse Indiase leven mee. Haar ervaringen zijn beeldend geschreven en schetsen een indringend portret van India.

Caroline Bomers heeft gestudeerd aan het Derde Wereld Centrum van de universiteit Nijmegen en deed in India onderzoek naar vluchtelingenproblematiek.

Prijs: Ä 14.00 inclusief btw
Verzendkosten: € 2.76 binnen Nederland
Levertijd: 5 werkdag(en)
 
ISBN: 9789076249858
 
Formaat: 140x210 millimeter (b x h)
Omvang: 186 pagina's


Bestellen...

Wat vonden anderen ervan?

Berry van der Heijden. BN/De Stem
Sluijter vertelt vooral over zijn ervaringen met kinderarbeid, soms na eigen onderzoek.
Bomers beschrijft het land meer vanuit het gezin waar ze woont. Ook vertelt ze over reizen naar onder meer Varanasi, Amritsar, een Tibetaans kamp.
Bij het lezen van de korte, prettig leesbare verhaaltjes merkte ik tot mijn eigen verwondering dat ik zeventien jaar, nadat ik zelf drie maanden door het land getrokken ben, dezelfde sfeer van toen proefde. Of moet ik zeggen rook, bij De Geur van Massala.
Mocht je plannen hebben in India te gaan reizen, of ben je er geweest, dan kan De geur van Massala je zinnen op prettige wijze prikkelen.

Dr. B.J.S. Hoetjes, Biblion BV
De auteurs, beiden met een sociaal-wetenschappelijke achtergrond en derde wereld-betrokkenheid, geven in veertig korte schetsen een beeld van hun ervaringen en indrukken in India. Het boek illustreert vooral de cultuurschok, die een westerling ondergaat wanneer hij/zij niet bij een toeristische rondreis blijft, maar met Indiase families contacten legt en met gewone dagelijkse situaties in aanraking komt. Soms schokkend, ruw, cynisch en eigenlijk neerlando-centrisch (de auteurs spreken geen Indiase taal behalve Engels), maar niettemin een onthullend beeld van de kloof tussen de Westerse en de Indiase kijk op het gewone leven.
Toonzetting en strekking zijn niet echt positief. Toch wordt ook het eigen, vaak naieve Westerse beeld van de auteurs zelf gerelativeerd. Niet bedoeld of geschikt als reisgids, maar als 'ego-document' van Nederlands India-reizigers (met name de rugzakreizigers) interessant en nuttig als voorbereiding op een reis. Voor India-geīnteresseerden met enige voorkennis als tegenwicht tegen de reisgidsen.

Dirk Magerman, 21.08.2001, Leesidee
Caroline Bomers deed in 1996 onderzoek naar de vluchtelingenproblematiek in India. Hans Sluijter werkte er in een hulporganisatie die ontwikkelingswerk in het teken stelde van de strijd tegen kinderarbeid. Onafhankelijk van elkaar leerden ze vooral de modale IndiŽr kennen in zijn familieleven, zijn werk, zijn ambities om energie om te zetten in maatschappelijke en individuele lotsverbetering of gewoon in zijn pogingen om te overleven. Samen schreven ze een verhalenbundel waarvan het eerste en laatste hoofdstuk de titel draagt: cultuurshock. Vele verhalen beschrijven een overweldigende ervaring: massa's mensen in Bombay, de immense drukte op een kruispunt, zwermen gieren boven Delhi's vuilnisbelten. De thema's blijven in hun verscheidenheid dicht bij het alledaagse leven: het verkeer, straatkinderen, het familieleven, huwelijksperikelen, film, bureaucratie. De auteurs slaan met verbazing en een tikkeltje bewondering de handigheid van kleine gauwdieven gade of raken onder de indruk van de gouden Sikh-tempel. Ze trekken het hele land door met een voorkeur voor steden als Delhi, Bombay, Calcutta, Varanasi of Amritsar. De verhalen beschrijven nochtans in de eerste plaats mensen, ietwat afstandelijk, maar met inlevingsvermogen in hun leefsituatie en met ongeveinsde sympathie. Vooral kinderen stelen hun aandacht en soms hebben ze snel en vlot contact. Of hoe je met de ogen van een geŽngageerde westerling kan kijken naar een kleurrijke mensenmassa, waarin zich af en toe iemand onderscheidt. Een vlot lezende bundel, zonder pretenties, maar geschreven met een hart voor mensen in een andere cultuur.

Yves Joris, Meander
"(.) Het is als een hond en een kat die elkaar ontmoeten. De kat is gewend om een kat te begroeten door te ruiken aan de bek van de andere kat. Een hond ruikt als begroeting aan het achterste van een andere hond. Je kunt je wel voorstellen wat er gebeurt wanneer een kat en een hond elkaar ontmoeten en elkander proberen te begroeten.(.) Wanneer je voor het eerst kennismaakt met het uitgestrekte continent India, kan er een gevoel ontstaan zoals Hans Sluijter in bovenstaande zin omschrijft. India is niets en het is alles: een allesoverheersende chaos waarin iedereen probeert te overleven. Is er interesse om te lezen hoe de medemens zijn vrije tijd doorbrengt met het ontwijken van koeienvlaaien, razende scooters en innemende mensen die je steevast naar een winkel willen leiden? Het antwoord is: ja. Literatuur waarin gereisd wordt, is geen modern verschijnsel. Denk maar eens terug aan de boeken over treinreizen van Paul Theroux en dichter bij huis de romans van Cees Nooteboom en Carolijn Visser. Wat ze gemeen hebben? Ze laten ons veelal wegdromen bij exotische plekken, die geuren naar massala en sandelhout. Exotische schoonheden die tegen een achtergrond van ruisende palmen de avondzon tegemoet dansen. Caroline Bomers en Hans Sluijter hebben beiden gestudeerd aan het Derde Wereld Centrum van de universiteit te Nijmegen. Terwijl Caroline de vluchtelingenproblematiek bestudeerde, werkte Hans als ontwikkelingshelper. Het boek vormt geen chronologisch geheel. Losse anekdotes wisselen af met beschrijvingen van de woon- en werkomgeving van beide auteurs. Caroline beschrijft de moeilijkheden van een vrouw met haar minnaar, de spanningen, de stiekeme blikken. Een paar hoofdstukken verder lezen we over een vreemde ziekte die haar benen overdekt met zweren en de gelaten reactie van de IndiŽrs die dezelfde ziekte hebben: 'you have bad karma'. Hans legt kinderarbeid op de gevoelige plaat vast, vertelt over zijn avonturen als general manager van Dutch Biscuits Worldwide Ltd en zijn nachtelijk avontuurtje met een kamermeisje. Zelden lezen we stukjes proza die de wereldliteratuur zullen veranderen, maar elk woord ademt de sfeer van dit mystieke land. Zo slagen de auteurs er wonderwel in om in een ironische toon een beeld te schetsen van iets wat voor ons een alledaags feit is: het postkantoor. Eenmaal terug in het postkantoor zie ik weer lange wachtrijen. Ik sluit bij dezelfde balie aan (waar Hans wegens een gescheurd roepiebiljet onvoldoende geld had om een brief te versturen.) en er kruipt weer iemand voor. Deze keer hou ik mijn mond. Ik word steeds onrustiger. Eindelijk ben ik aan de beurt.
'Sorry, sir, you have the wrong counter. Foreign countries is the counter in the back.'
Ik kijk naar de laatste rij waar ik naar verwezen wordt (sic). Natuurlijk zie ik weer een lange rij. Op dat moment ben ik pisnijdig.
'Why didn't you tell me before? Why?'
Hij is notabene dezelfde ambtenaar als daarstraks.
'You didn't ask me, Sir.'
Ik bijt op mijn lippen. Mijn gedachte spreekt alleen voor mij: 'Godverdomme. Ben jij nou het snelste zaadje geweest?'
Bovenstaande passage is voor mij een leuke samenvatting van dit boek. Toegegeven, er staat een aantal taalfoutjes in, maar die hebben me zelden gestoord. Dit boek is een aanrader voor iedereen die eens wil kennismaken met de (voor ons absurde) wereld van de IndiŽrs of voor de ervaren IndiŽreiziger die, als hij ergens staat aan te schuiven in India en weer eens van het kastje naar de muur wordt gestuurd, diep ademhaalt en geniet van de herkenbare situatie

Angela van der Helm-Rookmaker, redactie Indirect
Cultuurshock in India Caroline Bomers en Hans Sluijter togen ieder afzonderlijk naar India. De eerste in het kader van onderzoek naar vluchtelingenproblematiek in India en de laatste als veldwerker namens een hulporganisatie tegen kinderarbeid. Voor beiden betekende India: wonen, werken en leven in een totaal andere wereld dan zij gewend waren, doordrongen van een cultuur die hen vermoeit, verbaast maar ook buitengewoon fascineert. Deze fascinatie heeft hen ertoe aangezet hun afzonderlijke waarnemingen en ervaringen te bundelen in de Geur van Massala. Uitermate betrokken bij het onderwerp, getuigen beiden van een opmerkelijk waarnemingsvermogen. Geen backpacker die in een paar weken het land doorkruist zal zo een indringend boekje uit de pen weten te schudden. Bomers staat midden in het Indiase familylife. Hans Sluijter maakt zich oprecht druk over kinderarbeid en laat ons delen in zijn onmacht om er iets aan te doen. Spannend wordt het als hij zich onder valse voorwendselen laat rondleiden door een Indiase koekjesfabriek en zo bewijzen weet te verzamelen voor de schrijnende misstand waar velen van weten, maar waar niemand over wil praten.
Heel toepasselijk heten het eerste en laatste hoofdstuk van het boek allebei Cultuurshock. Een titel die boven elk der overige hoofdstukken evengoed had gepast, want de verhalen van de twee auteurs geven steeds opnieuw weer hoe conflictueus de verschillen tussen mensen kunnen zijn.
Een Westerling is wellicht meer gericht op output, afspraken, deadlines, stress, Strak ritme, entertainment en recreatie, recht, mondigheid, regelgeving, privacy, kwantiteit en lange termijn. Een Indier is, denk ik meer gericht op discussie, samenzijn, altruīsme, berusting, nieuwsgierigheid, leven bij de dag, sociale controle, maatschappelijke coherentie, waarden en normen, acceptatie, bezinning, functionaliteit, kwaliteit en korte termijn.
Deze even fraaie als bezonnen opsomming van Sluijter vindt zijn tegenwicht in de chaotische indrukken van Bomers bij aankomst in Mumbai: De moessonregen stort zich als een vloedgolf over de stad. Een gele stroom regenwater verspreidt zich over de wegen. De motor van de taxi sputtert. Met een ronkende motor scheurt het voertuig dwars door het regenwater langs de sloppen van Mumbai. Ik zie gehurkte vrouwen die langs de kant van de weg hun behoefte doen. Kinderen spelen op straat. De sloppen bestaan uit vier aluminium platen of een bouwsel van karton omhuld door plastic. Overzijn zijn er mensen in en rondom de bouwsels. Op vuurtjes wordt er gekookt. Baby's liggen in de modder op vuile doeken. Het zijn er veel. Zover ik kan kijken, reiken er tot aan de horizon sloppen, sloppen en nog eens sloppen. De taxichauffeur houdt het raam dicht. Against the smell.
In het laatste hoofdstuk vinden wij Caroline Bomers weer in een taxi terug. Ditmaal echter op weg naar huis, met maar liefst veertien controles en achttien uur vertraging achter de rug: Een leeg dashboard. Geen glitterende Ganesh bundelend voor de ramen. In plaats van Hindidisco, een droge stem op Radio I, die de laatste verkeersberichten opdreunt. Een file tussen Schiphol en Utrecht. Peanuts, denk ik. De taxichauffeur klaagt er op los. Ik word getrakteerd op een staaltje oerHollandse klaagkunst. Het wordt de meest saaie autorit sinds tijden.
Het boekje is echt een aanrader.

Willem de Vroomen, De Gelderlander
India vertaald door studentenzintuigen. Caroline Bomers en Hans Sluijter. Ze kennen elkaar van hun studietijd aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Onafhankelijk van elkaar verbleven ze voor hun studie geruime tijd in India. Half jaren 90 reisden er rond, woonden en werkten er. Beiden raakten in de ban van dit reusachtige en fascinerende land. Terug in Nijmegen liepen ze elkaar weer tegen het lijf. Ze deelden hun reiservaringen en besloten er samen een boek over te schrijven. De Geur van Massala. India vertaald door de zintuigen van twee Nijmeegse studenten. Want India, dat is intens horen, proeven, voelen en zien. Het boek is een indringend portret geworden van het subcontinent en zijn bijna ťťn miljard inwoners. Een reeks vertellingen van ernst, verbazing, leed en humor.
Terwijl ik mijn tas even neerzet, om de schade enigszins weg te werken, zie ik twee kleine handjes, die in een flits mijn tas weggraaien. Ik kijk om me heen. De oude vrouw gooit alsnog de halve emmer water over me heen, om een deel van de troep van mijn kleding te spoelen. Ik ben bevrijd van de vliegen maar een tas armer. Ik zie hoe een oude man het op een rennen zet. Niet wetend wat te doen, ren ik hem maar achterna. Om de hoek van de straat zie ik nog hoe de oude man een klein vervuild jochie aan zijn kraag pakt. Hij sleurt het kind hardhandig mee en gebiedt hem streng de tas aan mij terug te geven. Inmiddels heeft een hele menigte zich om ons heen gevestigd. Witheet van woede tilt de man het ventje als speelgoed hoog op in de lucht. Omstanders voeren druk overleg in het Hindi. Ik versta er niets van, maar het lijkt er ernstig op dat hier ter plekke een vonnis uitgevoerd zal worden. Het kleine jochie kijkt mij met smekende ogen aan. Uiteindelijk richt de man zich op mij en vraagt mij triomfantelijk wat hij met het ventje zal doen. De keuze is aan mij.
Sluijter en Bomers hebben het boek met hun reisverhalen geschreven omdat ze hun ervaringen met de lezer willen delen. Zij lichten misschien maar een tipje van de sluier op. Maar bij een land als India kan dat ook niet anders. Toch zal de lezer, als het boek uit is, meer begrijpen van dat vreemde mengsel van talloze kruiden dat massala heet.

Het Euro Evangelie - deel II

door Jort Kelder, Arno Wellens [* NIEUW *, Maatschappij en politiek]

Dit pamflet is gepresenteerd tijdens een debatavond over ons economisch stelsel op donderdag 30 maart 2017, georganiseerd door Follow the Money. Sprekers waren o.a. auteurs Arno Wellens en Jort... meer...

Laat je pensioen niet aan een ander over

door Martin Koekkoek [Educatie, Maatschappij en politiek]

Erik van Houwelingen, bestuurslid bedrijfstakpensioenfonds ABP en partner pensioenadviesbureau Montae over deze uitgave: 'Martin levert met zijn boek een goede bijdrage om pensioen te verwoorden in... meer...

Fatale economie... en de weg eruit

door Foppe van Dijk [Maatschappij en politiek, Wetenschap]

Het boek van Foppe van Dijk is nog steeds - bijna beangstigend - actueel. De talloze negatieve effecten van ongebreidelde en eenzijdige economische groei vragen om een andere aanpak. Wereldwijd moet... meer...