CategorieŽn

Winkelwagen

Snel zoeken

U kunt zoeken op titel, ISBN, naam van de auteur of een combinatie hiervan





Login

Meer over...

De Droomkleur

door Eric van Hoof [PoŽzie]

Op zondag 23 september 2007 hield de auteur een enthousiast ontvangen voordracht van zijn gedichten in boekhandel Selexyz Kooyker in Leiden.

Over zijn gedichtenbundel: Met Eric van Hoof mocht ik pas vorig jaar kennismaken maar inmiddels ken ik hem als een dichter die in zijn poŽzie en op het podium de weg naar eigen taal en inhoud ruimschoots gevonden heeft. Daarvan getuige deze bundel met 35 gestileerde gedichten die u nu in uw handen draagt. Een bundel vol passionele verscheidenheid waarin de dichter u meeneemt langs diezelfde weg van eigen taal, alsof hij nog eens op zoek gaat, welhaast moet, ondanks dat hij van de inhoud al weet. Ondertussen verhaalt van mythes en wereldsteden, dromen en nachtmerries, en ons daarin meevoert tot in de verste uithoeken van het firmament of met het wegsijpelende zand van Leiden. Tot in aardlagen waar alles al gevonden is. Van de diepste permafrost of het lichtste licht van de ziel waarin hij afdaalt of opstijgt met een emotie zo feilloos voelbaar dat wij bij de dichter zijn en zijn wereld aanschouwen:
de onzekere wereld in reflectie
een lens die naakten kleedt
zodat iedereen mooi is
Dat is het gevoel die deze bundel duidt. Een troostend gevoel met een lach en een traan. Alles in een taal die de dichter origineel eigen is maar die hij hier met ons deelt, vol overgave, onvoorwaardelijk. Zo een dichter betaamt.

Gijs ter Haar, juli 2007 (Auteur: Neem Dit Brood, 2006)

Eric van Hoof droomt haar blauw. Ze heeft geen naam, ze is te mooi voor een naam. In "Droomkleur" danst een dichter. In "Droomkleur" danst een dichter door de stad, door het beton en het malen, het zware malen. Eric van Hoof vult in droomkleur huizen met poŽzie.

Pom Wolff, juli 2007 (Auteur: Toen Je Stilte Stuurde, 2006)

Prijs: Ä 15.00 inclusief btw
Verzendkosten: € 2.26 binnen Nederland
Levertijd: 5 werkdag(en)
 
ISBN: 9789051795455
 
Formaat: 140x210 millimeter (b x h)
Omvang: 68 pagina's
Verschenen: 21 september 2007


Bestellen...

Wat vonden anderen ervan?

Mare 03, 20 september 2007, Thomas Blondeau
PoŽzie voor het volk De kloof tussen dichter en publiek overbruggen. Dat wil universitair medewerker Eric van Hoof bereiken met zijn poŽzie. Op het podium en op papier. Overdag werkt Eric van Hoof op de afdeling ICS (Informatie Communicatie en Studentenwerving). Hij houdt zich daar bezig met het functioneel beheer van sites met informatie voor studenten. 's Avonds heeft hij het ook nog druk en 'op de bank te ploffen en een cd beluisteren' schiet er soms bij in. Maar als hij er 'echt voor gaat zitten', is hij dichter. Naast zitten schrijven, is op het podium staan een belangrijk onderdeel van poŽtische professie. Als slamdichter is hij iedere maand meerdere keren te bekijken en te beluisteren. Zondag wordt zijn debuutbundel De droomkleur gepresenteerd. De droomkleur is. '.al tien jaar in de maak. De samenstelling van deze bundel is zeer lastig geweest. Tien jaar geleden schreef ik nog niet zoveel, dat is nu wel wat meer geworden. Maar goed, achtentwintig gedichten heb ik overgehouden aan deze periode. Tenminste, achtentwintig die qua thematiek bij elkaar passen.' En die thematiek is? 'Een collega-dichter zei ooit over mijn werk: "Eric houdt van een vrouw en haar kleur is blauw." Ja, gedeeltelijk gaat mijn werk over de liefde. Maar mijn vriendin neemt het me wel eens kwalijk dat ik geobsedeerd ben door de machine. Op de kaft staat een slang die zijn eigen staart opeet. Die symboliek spreekt me bijzonder aan. Het begin en het eind. Het einde dat zich weer aan het begin bevindt. Tegelijk vormt zo'n figuur ook een tandwiel in een machine. Dat vergaan en weer ontstaan maakt voor mij deel uit van het mechanische van het leven.' Je bent ook te vinden op slamwedstrijden. 'Het podium als plaats voor poŽzie ontdekte ik pas verleden jaar. Toen deed ik mee aan een wedstrijd in een Amsterdams cafť. Ik vloog er na de eerste ronde al uit. En terecht ook.' Nu sta je bijna wekelijks op het podium. Je hebt ook de stichting Dichter Bij Jou opgericht. 'Om de kloof tussen dichter en publiek op te heffen. Ik vraag me af waarom Nederland in vergelijking met het buitenland zo achterblijft in de verkoop van bundels. Ik zie mensen die naar slams en voordrachten gaan en die houden van poŽzie maar toch een zekere afstand voelen. Dat komt voor een deel door de conservatieve kijk op poŽzie vanuit de kritiek. 'Als het niet riekt naar Cobra of de Vijftigers, is het al snel niet goed genoeg. En mensen zien poŽzie soms te vaak als iets elitairs. Terwijl er veel soorten poŽzie zijn. Zoals er literatuur is en romans van Dan Brown. Je moet gewoon iets vinden dat bij je past.' Over tien jaar weer een bundel? 'Ach, ik ben benieuwd naar hoe deze bundel ontvangen zal worden. Ik schrijf tegenwoordig iets sneller. Ik blijf in ieder bezig met schrijven en het organiseren van poŽzieavonden. Ik heb ook nog een verhaal liggen dat ik moet afmaken. Maar dat is al twintig jaar in de maak.'

De Leestafel, januari 2008
'De Droomkleur', het poŽziedebuut van Eric van Hoof door Rutger 'De droomkleur' is het zeer geslaagde poŽziedebuut van Eric van Hoof, althans in gedrukte vorm. Eric is namelijk al langer bekend als dichter, die via het podium zijn gedichten aan de man (vrouw) brengt (met andere woorden een "slamdichter"). Ritme, metrum (wat mede de muzikaliteit van de teksten verklaart) en direct contact met het publiek spelen hierbij een belangrijke rol. Vooral dank zij Simon Vinkenoog is "slamdichten" populair geworden in Nederland. Zelf beschouwt Eric het podium als een nieuw medium voor poŽzie, zoals ook internet er een is. In 'De droomkleur' is de 'slamdichter' nooit ver weg. Mooie voorbeelden zijn bijvoorbeeld Cairo(1) en de Sequentie uit Groot-Stadse verhalen(2). In een vrij uitvoerige inleiding schenkt Eric aandacht aan zijn dichters"carriŤre" tot nu toe, en aan het probleem van de keuze van gedichten (die stammen uit de laatste tien jaar) voor deze bundel. Hij laat de lezer daarbij ook kennis maken met een van zijn podiumgedichten Deze Kille Machine. Hierbij moest ik even terugdenken aan 'Modern Times', de parodie van Charlie Chaplin op het lopende bandwerk. Belangrijke thema's in 'De droomkleur' zijn de liefde en het machinale, in alle mogelijke varianten. Het is tegelijk een zoektocht naar zichzelf, naar het eigen innerlijke, en een drang ook de wereld, groot en klein, te leren kennen. Eric toont ons dit via een reis doorheen het universum, waarbij enige ironie nooit ver weg is. Hierbij wisselen hoop en wanhoop, oud en nieuw of goed en kwaad elkaar af. Zo lezen wij bijvoorbeeld in De Prismatische Slang(3) "De slang met de vele facetten" (vers 9) en "Met een bodem van hoop" (vers 7). Alles is mogelijk, als je er maar in gelooft : "elke passage leidt naar iets nieuws" (4). Zo maken wij niet alleen kennis met Leiden, Maastricht, Barcelona en CaÔro, maar onder andere ook met de maan en de klassieke literatuur. Persoonlijk vond ik alvast Dante (De Louteringspoort)(5) en Goethe (Hexentanz)(6) terug. De vormgeving van de bundel bood een extra mogelijkheid om het labyrint, dat het leven is, in al zijn facetten ("een regenboogspectrum van kleuren" in Een wereld van glas (7)) - die vaak tot uiting komen in tegenstellingen - aan bod te laten komen. Eric heeft namelijk zijn bundel niet onderverdeeld in afdelingen, waardoor een strikte thematische scheiding van de gedichten minder belangrijk is. De rijkdom aan beelden en onderwerpen zou dit trouwens zeker niet gemakkelijk gemaakt hebben. Kleuren lopen als een rode draad doorheen de hele bundel. "Blauw" is hierbij heel belangrijk (ook weerspiegeld in het kaft van de bundel), soms letterlijk zoals "Iets blauw" in Something Blue(8 ), soms via summiere aanduidingen als "Ligt onder het permafrost" in Vorst I(9). Ook belangrijk is het telkens weerkerende motief van de mythologie, waar Eric toch wel een zekere affiniteit mee lijkt te hebben. Dat hij hierbij niet alleen onze klassieke sagen en legenden in het achterhoofd heeft blijkt weeral uit het kaft, en Droom, Ouroboros (10). Ouroboros betekent in het Grieks letterlijk staart-eter, en staat bijvoorbeeld in de Chinese en Azteekse mythologie symbool voor de cyclische wederkeer van alles. De Sequentie uit Groot-Stadse verhalen (2) lijkt op het eerste zicht wat los te staan van de rest van de bundel, niet alleen door de lengte van de tekst, maar ook door de wat afwijkende, verhalende stijl. Het staat iedere lezer vrij, hier zijn eigen mening over te hebben, maar ik persoonlijk vind haar hier wel thuishoren. Het klinkt als een synthese van de voorafgaande zoektocht, die eindigt met de regels : "Eindelijk besef ik de waarheid, en de verhalen die ik kan creŽren, wat (sic) ik heb gevonden waar ik naar zocht, want : Ik ben het spook van Nieuwe Haven." Een debuut lezen vormt altijd een nieuwe uitdaging. Deze bundel is gewoon schitterend in zijn eenvoud en complexiteit, en vraagt zeker naar meer. (1) blz. 16 (2) blz. 52 en volgende (3) blz. 18 (4) 'Passages', vers 11 (5) blz. 28 (6) blz. 40 (7) blz. 41, vers 4 (8 ) blz. 26 (9) blz. 24 (10) blz. 44 en volgende De Droomkleur, Eric van Hoof Paperback | 68 Pagina's | Gopher B.V. ISBN10: 9051795459 | ISBN13: 9789051795455 Verschenen: 21 september 2007

Het Euro Evangelie - deel II

door Jort Kelder, Arno Wellens [* NIEUW *, Maatschappij en politiek]

Dit pamflet is gepresenteerd tijdens een debatavond over ons economisch stelsel op donderdag 30 maart 2017, georganiseerd door Follow the Money. Sprekers waren o.a. auteurs Arno Wellens en Jort... meer...

Laat je pensioen niet aan een ander over

door Martin Koekkoek [Educatie, Maatschappij en politiek]

Erik van Houwelingen, bestuurslid bedrijfstakpensioenfonds ABP en partner pensioenadviesbureau Montae over deze uitgave: 'Martin levert met zijn boek een goede bijdrage om pensioen te verwoorden in... meer...

Fatale economie... en de weg eruit

door Foppe van Dijk [Maatschappij en politiek, Wetenschap]

Het boek van Foppe van Dijk is nog steeds - bijna beangstigend - actueel. De talloze negatieve effecten van ongebreidelde en eenzijdige economische groei vragen om een andere aanpak. Wereldwijd moet... meer...